‘Het is niet alles goud wat er blinkt?’
Afgelopen donderdag was er weer podium van groep 1-2-3. De groep werkt op dit moment met het thema stenen en weet met de toneelbewerking van het boek ‘Max en de toverstenen’ hier goed op aan te sluiten. Het decor is mooi ontworpen en stelt een rotsenpartij voor, waarin de hoofdpersonen wonen en werken.
Het toneelstuk, ingeleid door Bariya, gaat over Max, voor deze gelegenheid Kees genoemd en gespeeld door Rodney, die samen met zijn vrienden stenen gaan hakken in de rotsen. Ze maken deze stenen mooi, door ze te slijpen en te versieren. De spelers timmeren en hakken met plezier op de stenen voor zich en zingen enthousiast het lied van Kees de hakkeraar (?).
Op een dag vindt Kees een gouden steen en iedereen vindt deze schitterend en wilt er ook één.
In het intermezzo, vertelt juf Resi dat het verhaal een goede en een slechte afloop kan hebben. Beide worden door de groep geweldig gespeeld, waarbij de spelers bij de goede afloop allen hun uitgehakte gouden steen vervangen door een door henzelf mooi gemaakte gewone steen. Hierdoor blijft de rots in evenwicht en leeft men nog lang en gelukkig. Bij de slechte afloop echter, worden de spelers overmand door hebzucht en hakken er naar hartenlust op los, waardoor de rots zijn houvast verliest en instort. Op het podium wordt dit verbeeld door het decor in te laten storten.
Je kunt je de moraal van het verhaal wel voorstellen of de kinderen dit helemaal begrepen hebben? Zagen ze er niet gelukkiger uit met meerdere gouden stenen in hun hand, dan met een enkele? Daarnaast was het ‘instorten’ van het decor voor hen natuurlijk een spektakel.
Voor een kinderhart is het wel degelijk goud dat echt blinkt en als daardoor iets instort, dan is dat toch gewoon leuk!?!

recensie van Rinus Drost

Het heeft even geduurd om er achter te komen wie er foto’s hadden gemaakt tijdens het podium maar via de e-mail kwamen er van de ouders van Rosa en Jet gelukkig toch nog een aantal foto’s binnen.

U kunt ze hieronder bekijken.

Van 2007-09-20 po…